Verliefd op de verkeerde (1)

dito

Lange tijd had ik er geen flauw benul van wat het precies inhield om verliefd te zijn. Waar veel jongeren ontdekken dat ze homoseksueel zijn wanneer ze beginnen te geilen op iemand van hetzelfde geslacht, kwam bij mij de eerste verliefdheid pas jaren na mijn coming out. En ik wist direct niet meer waar ik het zoeken moest. Nog nooit wisselden mijn emoties zich in een dergelijk gekmakend tempo af. Van een gelukkige en algeheel tevreden knaap, transformeerde ik om de paar minuten in een koortsachtige en ongelukkige dandy. Waarom moest verliefdheid zo nodig gepaard gaan met dergelijke helse pijnen en dodelijke teleurstellingen?

Want ik ‘koos‘ er, uiteraard, voor mijn hart te verliezen aan de meest heteroseksuele huisgenoot die ik ooit had. Mooi…nee, prachtig, vond ik hem altijd al, maar het moment dat hij me besloot te zoenen veranderde alles. Ik was direct totaal van de kaart. Ik begon over hem te dromen, ik lachte het hardst om zijn slechte grappen, ik bezocht elk feest waar ook hij rondhing en ik sloeg ontelbaar veel flessen wodka achterover om mijn zenuwen in bedwang te houden. Ik begreep heus wel dat dergelijke acties vergeefs waren, de kerel was ten slotte hetero, maar die ene zoen gaf me precies dat kleine beetje hoop waar ik me aan vast kon klampen. Het feit dat er heel wat mensen waren die hun twijfels over zijn seksualiteit herhaaldelijk kenbaar maakten, sterkte me hierin. Bovendien leek ook hijzelf er alles aan te doen om mijn onzekerheid te vergroten. Er volgde al snel meer zoenen, intieme omhelzingen en verwarrende toespelingen. Al snel merkte ik dat mijn hoop langzaam veranderde in geloof. Deze situatie sleepte zich eeuwigdurende maanden voort, totdat mijn tragische liefde (en de bijkomstige alcoholverslaving) me te veel werd: ik besloot te handelen. Ik schreef het monster een melodramatische brief, waarin ik al mijn gedachtes en gevoelens zonder enige censuur uitsprak. En enkele zenuwslopende dagen later kwam het hoge woord er uit: hij was ècht hetero. Helaas stonden we nog diezelfde avond weer te knuffelen in de kroeg. Complete verwarring.

Uiteindelijk zijn we ondanks, of dankzij, deze nare geschiedenis heel goede vrienden geworden. Toch vraag ik me nog dagelijks af wat ìk anders had kunnen doen. Moet je een jongen die zichzelf ‘hetero‘ noemt altijd op zijn woord geloven? Of doe je er beter aan je gevoel en intuïtie te vertrouwen? Want, laten we wel wezen, hij zond beslist verwarrende signalen uit. Daardoor wist ik maar weinig lering te trekken uit de gehele situatie: enkele maanden later werd ik wéér verliefd op een heteroseksuele jongen. Er werd wéér gezoend, er werd wéér geknuffeld, er werden wéér dubbelzinnige toespelingen gedaan en uiteindelijk werd mijn hart wéér gebroken. Slechts drie maanden later herhaalde het hele poppenspel zich, met wéér een andere jongen, opnieuw. Blijkbaar heb ik er moeite mee mannen te vertrouwen die zichzelf ‘hetero‘ noemen en zich daar vervolgens volstrekt nìet naar gedragen. Ze maken me gek en bij tijd en wijle diep, diep, diep ongelukkig. Ben jij ook zo’n hetero? Blijf dan alsjeblieft zo ver mogelijk uit mijn buurt. Dank.

xoxo, Sandro

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s