1. Solliciteren

oud werk

Om hem heen hangt een blauwwitte rookwolk. Een nawee van de vier peuken die hij verslond, maar de koortsachtige stress blijft pertinent aanwezig. Op het bankje achter hem voelt hij de bibliotheek hijgen, alsof het gebouw weet dat Luca zo meteen die drempel over moet. Hij hoest, observeert jaloers het stel oude wijven dat vol levensrust de eendjes voert en dwingt zichzelf bibberend omhoog. De koffie en de sigaretten doen hun werk; nog maar even en zijn darmen bezwijken. Met dichtgeknepen billen haast hij zich naar binnen. Luca mag vandaag op tweede gesprek, bij de directeur ditmaal, en wil zoveel mogelijke gênante momenten voorkomen.

Het grijze gangenstelsel lijdt hem naar een gesloten herentoilet. GEEN TIJD. Op de dames wc rukt hij daarom zijn broek en onderbroek omlaag en laat zich op de bril vallen. Luca voelt meteen dat hij die laatste sigaret niet had moeten nemen. Een orkestraal geknetter, gevolgd door een stortvloed aan gepureerde poep, verlaat zijn endeldarm. Desalniettemin: beter nu eruit, dan later. Wanneer hij zijn eerste veeg bekijkt, weet hij dat hem een lang proces te wachten staat. GEEN TIJD. Hij begint als een bezetene te vegen, maar stuit op een gebed zonder einde. Binnen een minuut werkt hij er een halve rol doorheen en besluit het dan maar gewoon op te geven. Zou ik nu naar poep stinken?, vraagt hij zich beschaamd af. GEEN TIJD. Heel voorzichtig trekt hij zijn onderbroek omhoog, in een poging de stof niet tussen zijn billen te laten kruipen. Hij draait zich om en drukt door. Zijn adem stokt en zijn maag bevriest wanneer hij ziet dat de wc de hoeveelheid papier niet aan kan. In paniek neemt hij de wc-borstel ter handen, met als enige resultaat wat vlokken diarree en papier die nu door het opgestegen water kolken. Een school bruine vissen. GEEN TIJD. Hij verdrinkt zichzelf en het hok in een deodorant-orkaan en stormt de deur uit.

“Wat maakt jou nou beter dan onze andere kandidaat?”, vraagt de directeur met een lusteloos gezicht. Luca stamelt wat. “Ik ben, uuuuh, jong…, leergierig…, sociaal… gepassioneerd.” Intussen ziet hij constant zijn eigen uitwerpselen voor zich drijven. Zou de directeur het ruiken? “Welk boek ben je op het moment aan het lezen?” Mist in zijn hoofd. Het zit in zijn tas, hij vindt het fantastisch en hij las het een uur geleden uit. De titel en de schrijfster zijn hem echter totaal ontglipt. Wat nou als de wc is overstroomd? Fuck, fuck, fuck, waarom kan ik er nou niet opkomen?! De directeur kijkt hem vertwijfeld aan. “Ik heb het gevoel dat ons gesprek niet zo lekker loopt, wat jij?” … “Ben je zenuwachtig of ben je gewoon niet zo’n prater?” Luca’s kop wordt donkerrood. Totaal sprakeloos beseft hij zich ineens dat er misschien wel camera’s op de wc hangen. Ik ben de lul.

Futloos ploft hij op het bankje. Het voelt alsof hij de hele middag bij de directeur heeft gezeten. In werkelijkheid duurde het gesprek krap een half uur. Hij weet zeker dat hij zojuist weer een goed betaalde baan door de wc heeft gespoeld. Niemand is zo gek om een naar stront ruikend spraakgebrek aan te nemen. Onopvallend probeert Luca zijn onderbroek uit zijn bilspleet te trekken. Daar kan geen wasmiddel meer tegenop… Hij staat op, knikt naar de oude wijven, die blijkbaar echt niets te doen hebben, en keert huiswaarts. Hij moet straks niet vergeten nieuwe deodorant te kopen, die is op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s