3. De afspraak (III-1)

vrijdag

III.

In de verduisterde bioscoopzaal kon hij even wat minder zijn best doen. Terwijl Thijs zat te genieten van de korte filmpjes, zat Luca te balen over het feit dat hij er vanavond niet meer onderuit kon komen. Het was hun derde date, ze zouden all the way gaan.

Gisteren had hij zijn eerste pakje condooms gekocht. Glijmiddel vond hij te gênant, ze zouden het met vaseline moeten doen. Hij had op het internet gelezen dat homo’s dat wel vaker gebruiken bij anale seks.

Een klysma had hij niet aangedurfd, maar zijn pik was glimmend schoon. Nu hoefde hij er alleen maar voor te zorgen dat er geen verse pis in zijn onderbroek zou komen. Voor een afgekickte broekplasser was dat nog een hele opgave.

Hij schrok van het plotselinge applaus. Toen hij zag hoe Thijs deelnam aan een staande ovatie, deed hij snel hetzelfde.

Waar klapte hij voor?


Ze zaten aan de bar met twee glazen Trippel Karmeliet tussen hen in, intussen al uitgeroepen tot ‘hun’ biertje.

‘Welke film vond jij het meest interessant?’, vroeg Thijs met een glinstering in zijn ogen. Zijn enthousiasme verried dat er blijkbaar maar één antwoord mogelijk was.

 Luca nam een flinke slok, terwijl hij de weinige beelden die hij had opgeslagen naging in zijn hoofd.

‘De tweede? Die documentaire over de grauwheid van Berlijn. Of was dat de derde?’, zei hij, zich er terdege van bewust dat Thijs een liefhebber van architectuur was.

Bingo.

‘Echt he!? Zo tof om te zien wat kadrering en het gebruik van zwart-wit-tinten kan doen met filmbeelden. Ik werd er echt akelig van. Dat wil ik later ook met mijn installaties. Mensen iets laten meemaken. Iets laten voelen. Een ervaring transformeren. Een concept overbrengen. Weet je wel. Zo tof vind ik dat.’

Met enige moeite slaagde Luca erin een brokje kots binnen te houden. De academie creëert geen kunstenaars, maar monsters.

‘Ja, echt super vet. Ik zie jou dat wel doen. Je hebt zulke originele ideeën. Een visie die niemand met je deelt.’

Als Luca genoeg dronk, werd hij een nicht.

Maar Thijs begon te stralen en hield een halfuur niet meer op met praten. Luca deed wat er van hem verwacht werd: hij verdween en hoefde alleen nog maar op de juiste momenten te knikken.

Had hij zijn bed eigenlijk wel opgemaakt?

Wat kut dat hij nog steeds geen bedbodem had gekocht. Een matras op de grond was kansloos ordinair.

Misschien moest hij nog wat koffie drinken. Dan kon hij van te voren nog een keer poepen. En misschien gewoon nog een keer douchen?

Hij wist eigenlijk helemaal niet of Thijs nam of genomen werd. Wat nu als Luca veronderstelt werd hèm te berijden?

Zou hij genoeg hebben aan al die pornofilms?

En wat nou als Thijs ook geen voorzorgsmaatregelen had genomen? Luca moest een bibber van walging onderdrukken. Hij wenkte vlug de ober en bestelde twee shotjes wodka.

Geen tijd voor koffie.


Het was koud, Luca stond te rillen op zijn balkon. Thijs zat binnen te roken, maar hijzelf had even wat frisse lucht en ruimte nodig. Hij grijnsde naar Thijs, die, op de melodie van Under the bridge (de All Saints-uitvoering), rondjes zat te draaien op de blauwe bureaustoel.

De eerste zoen was achter de rug. Ze waren samen naar Luca’s huis gelopen en voor de deur even stil blijven staan. Gelukkig wist Thijs ook niet zo veel te zeggen. Ieder oogcontact werd direct weer verbroken met een verlegen grijns en afgebogen hoofd. Luca telde de fietsen in het fietsenrek en de uitgesmeerde kauwgoms op de stoeptegels onder hen.

De stilte duurde veel te lang.

Heel even verloor Luca de controle over zijn lijf en schokte hij de kou van zich af. Thijs begreep het verkeerd en zette gehaast zijn lippen op de zijne. Zijn kaken schoten direct op slot, maar Thijs’ tong wist ze uit elkaar te wrikken.

-Is dat het nou? Smerig, zo’n lap nat vlees in je mond.

-Na hoeveel secondes is het toegestaan om een kus te beëindigen?

-En waar laat ik mijn handen eigenlijk?


Nu zaten ze samen op het matras. Thijs vroeg of hij mocht helpen met het in elkaar timmeren van een lattenbodem. Luca had het gevoel dat hij instemde met een huwelijksaanzoek toen hij van ja knikte.

Hij zat in de val.

Het zoenen werd al snel plichtmatig. Een natte loop, keer op keer op keer op keer, steeds droger en steeds viezer. Luca bleef paniekerig rookpauzes inbouwen, om op adem te komen en te hydrateren.

Omdat hij niet wilde weten wat er anders zou gebeuren.

Na de zoveelste sigaret trok Thijs, die weer op de bureaustoel zat, hem spastisch op schoot. Het was hem menens nu, Luca voelde dwang in zijn handen en lippen.

Luca’s referentiekader was porno, hij had geen idee hoe romantiek er in het echt uitzag. Dus deed hij maar wat.

Hij liet zich leiden door Thijs’ tong en voelde zijn onderkaak stukje bij beetje uit de kom schieten. Net zo schokkerig voelde hij Thijs’ penis door vier lagen stof opgroeien en volwassen worden. De eikel hunkerde als een magneet naar Luca’s anus, de twee warme, lichamen leken elkaar instinctief te begrijpen.

Maar het was niet romantisch of voorbestemd, zoals je het wel eens in films ziet. Het was Thijs’ pornografische precisie, die Luca eindelijk daar had waar hij hem wilde. En meer nog was het Luca’s verstand, dat begreep wat er van zijn lijf verwacht werd; niet zijn lijf dat begeerte en lust voelde en intuïtief zocht naar een piemel om de leegte mee te vullen.

Sinds de pillenboer hem zoveel troep liet slikken, kende hij geen seksuele drift meer. Al zijn instincten waren vlak en wollig en kwijt. Alleen de stem die schreeuwde dat hij van het balkon af moest springen, brak soms door de wolken heen. Als een oude vriend aan de deur die met een glimlach vroeg of hij mee buiten wilde gaan spelen.

Want buiten zou hij verlost zijn.

Misschien werd het tijd om andere medicatie te proberen.


Het zoenen ging maar door, terwijl Thijs’ heupbewegingen een horizontale salsadans werden. Luca volgde zijn golvende, gênante passen en kronkelde zijn armen strak om Thijs’ nek. De sinaasappelgeur was niet bedwelmend genoeg, hij kon de uitknop in zijn kop niet vinden.

Hij deed maar wat.

Zijn verzet was intussen minstens net zo hard als zijn piemel en dat baarde hem zorgen. Hij had zijn lichaam niet voor niets wijs gemaakt dat hij dit wilde. Hij had Thijs gezoend en hem mee naar binnen gevraagd. Hij had het spelletje mee gespeeld en nu was er geen weg meer terug. Hij moest. Hij moest op een normaal mens te lijken.

En om op een normaal mens te lijken moest hij wel.

Ze verhuisden terug naar het matras, waar Thijs de rollen omdraaide en op Luca ging zitten. De gulzigheid in zijn ogen was oogverblindend. Luca trok hem naar zich toe en dacht aan Labello terwijl het tongdraaien maar doorging. Het duurde te lang.

Het duurde allemaal veel te lang.

Hij greep zich vast een Thijs’ shirt en trok het slobberige ding gehaast omhoog. Een bleke, gebolde buik kwam tevoorschijn, her en der zwarte haartjes die nog wat meer tijd nodig hadden. De geur van sinaasappels werd penetranter, maar was nog steeds niet sterk genoeg.

Luca’s hoofd was een trein, vastgekluisterd aan geoliede, harde, koude rails. Hij raasde maar door en door en door; door een woestenij aan eindeloze lijstjes, ingestudeerde dialogen, paniekaanvallen en een stormachtige levensangst.

Aan tussenstops deed hij niet.

Hij wist dat het pas stil zou worden als hij het eindstation had bereikt.


Alles werd harder. Het tempo, het gezoen, het droogneuken, hun piemels. Alleen Thijs werd zachter. Naast lust was er iets anders in zijn blik geslopen. Het was pas toen hij zijn vingers voorzichtig op Luca’s onderbroek legde en zijn pik begon te strelen, dat Luca begreep wat hij zag: Thijs wilde hem omdat hij hem wilde, niet omdat hij hem wilde willen.

Dat was een probleem. Het ging tegen de afspraak in. In Luca’s fantasie speelden ze een toneelstuk, dat alleen tot een happy ending kon komen als beide partijen acteerden. Als beide acteurs zich aan het script hielden. Hoe bewonderenswaardig Thijs’ improvisatietalent ook was, ze was niet welkom op zijn matras.

Laat staan in zijn armen.

Daar zocht hij naar een tijdelijke ontsnapping, niet naar structurele toenadering. Hij wilde zich voor even heler voelen, maar kon zich niet genoodzaakt zien om voor iemand minder kapot te moeten zijn dan hij eigenlijk was en nog wel even zou blijven.

Dus verhardde hij nog wat harder. Niet in zijn lul, waar Thijs inmiddels zijn lippen omheen had geschoven. Hij verhardde van binnen, waar het pijn deed en koud was geworden.

Hij deed maar wat en hij kon het niet.

Normaal zijn.

Sinds een paar maanden bestond zijn hele lijf uit zijn hoofd en dat was angstaanjagend en eenzaam. En het maakte seks onmogelijk. Of, het maakte het onmogelijk om seks als seks ervaren, en niet als het kijken naar een amateuristische pornofilm waar een lichaam dat op de zijne leek een sleutelrol in speelde.

Luca kon niet normaal zijn en het moest stoppen. Maar hoewel zijn stem zachter was geworden, waardoor Thijs hem niet horen kon, bleef zijn pik hard als staal. Moeten werd nu niet anders kunnen. Het was zijn eigen schuld.

Hij had een afslag genomen en nu wees Thijs hem de weg.

Tegelijkertijd wist hij dat hij het die lieve jongen, die tussen zijn dijen nestelde, niet aan kon doen. Het gezuig zou uren duren en zou niet eindigen in vuurwerk en zaad. Hij hard zijn lichaam ook was, zijn hoofd was altijd harder.

En zijn hoofd wilde stoppen, omdat zijn lijf niets meer voelen kon.

Zou hij zijn eindstation ooit bereiken?

 

Zou het fijn zijn?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s